400 ppm

door Al Gore

Gisteren bereikten voor het eerst in de geschiedenis van de mensheid de CO2-concentraties in onze atmosfeer een niveau van 400 ppm (parts per million). CO2 is de voornaamste veroorzaker van het broeikaseffect. Dat herinnert ons eraan dat we de afgelopen 150 jaar, en vooral de afgelopen decennia, roekeloos de beschermende atmosfeer om de aarde hebben aangetast, terwijl die atmosfeer er nu juist voor zorgt dat de omstandigheden in tact blijven waaraan we onze bloeiende beschaving te danken hebben. We veranderen in hoog tempo de samenstelling van de atmosfeer. In feite blazen we elke dag 90 miljoen ton extra aan broeikasgassen de lucht in, als was onze lucht een open riool. Een gerenommeerd klimaatwetenschapper, Jim Hansen, heeft berekend dat de door menselijk toedoen geaccumuleerde broeikasgassen in de atmosfeer elke dag een hoeveelheid extra warmte-energie vasthouden die gelijk staat aan de energie die vrij zou komen wanneer er elke dag 400.000 Hiroshima atoombommen zouden exploderen. Onze planeet is wel groot, maar dat is een HELEBOEL energie. En de gevolgen zijn desastreus.

Meer dan ooit oogsten we wat we gezaaid hebben: de vruchten van onze roekeloosheid. Van de superstorm Sandy die huishield in New York en over New Jersey raasde tot een droogte waardoor meer dan de helft van ons land verdorde, van een vloedgolf die brede stroken in Australië onder water zette tot een stijging van de zeespiegel die miljoenen mensen in de hele wereld treft: de realiteit van de klimaatcrisis zit ons op de hielen.

Onze voedselproductie, onze steden, onze volkeren en onze hele manier van leven ontwikkelden zich binnen een stabiel systeem van klimatologische omstandigheden. Als we nu niets beslissends ondernemen en de klimaatcrisis dag in dag uit alleen maar erger maken, dan zal er van die gunstige omstandigheden vermoedelijk niets dan een herinnering blijven…

Elke grote uitdaging schept grote kansen. We hebben het zeldzame voorrecht ons te kunnen inzetten voor een zaak van mondiaal belang. Om dat te doen moeten onze bevolking, onze bedrijven, onze universiteiten en onze regeringen eendrachtig samenwerken om de klimaatcrisis een halt toe te roepen. We moeten al onze geestelijke vermogens, onze moed, onze vindingrijkheid, ons verstand en onze vastberadenheid mobiliseren om deze crisis het hoofd te bieden. Want vergis je niet: alleen met onze beste krachten zullen we deze crisis overwinnen. Ik ben optimistisch, omdat wij ook in het verleden altijd zijn opgestaan om onze grootste crises te bezweren.

Neem daarom deze dag en de mijlsteen die hij vertegenwoordigt te baat om na te denken over de kwetsbaarheid van onze beschaving en van het mondiale ecosysteem waarvan zij afhangt. Stel je weer in dienst van de taak onze toekomst te redden. Praat met je buren, bel met je wetgever, laat je stem horen. We moeten onmiddellijk actie ondernemen om deze crisis op te lossen. Niet morgen, niet volgende week, niet volgend jaar. Nu.

(vertaling: Ed Mather)

=========================================================================================================================

400 ppm

by Al Gore

Yesterday, for the first time in human history, concentrations of carbon dioxide, the primary global warming pollutant, hit 400 parts per million in our planet’s atmosphere. This number is a reminder that for the last 150 years — and especially over the last several decades — we have been recklessly polluting the protective sheath of atmosphere that surrounds the Earth and protects the conditions that have fostered the flourishing of our civilization. We are altering the composition of our atmosphere at an unprecedented rate. Indeed, every single day we pour an additional 90 million tons of global warming pollution into the sky as if it were an open sewer. As the distinguished climate scientist Jim Hansen has calculated, the accumulated manmade global warming pollution in the atmosphere now traps enough extra heat energy each day to equal the energy that would be released by 400,000 Hiroshima-scale atomic bombs exploding every single day. It’s a big planet — but that is a LOT of energy. And it is having a destructive effect.

Now, more than ever before, we are reaping the consequences of our recklessness. From Superstorm Sandy, which crippled New York City and large areas of New Jersey, to a drought that parched more than half of our nation; from a flood that inundated large swaths of Australia to rising seas affecting millions around the world, the reality of the climate crisis is upon us.

Our food systems, our cities, our people and our very way of life developed within a stable range of climatic conditions on Earth. Without immediate and decisive action, these favorable conditions on Earth could become a memory if we continue to make the climate crisis worse day after day after day.

With any great challenge comes great opportunity. We have the rare privilege to rise to an occasion of global magnitude. To do so, our communities, our businesses, our universities, and our governments need to work in harmony to stop the climate crisis. We must summon the very best of the human spirit and draw on our courage, our ingenuity, our intellect, and our determination to confront this crisis. Make no mistake, this crisis will demand no less than our very best. I am optimistic because we have risen to meet the greatest challenges of our past.

So please, take this day and the milestone it represents to reflect on the fragility of our civilization and and the planetary ecosystem on which it depends. Rededicate yourself to the task of saving our future. Talk to your neighbors, call your legislator, let your voice be heard. We must take immediate action to solve this crisis. Not tomorrow, not next week, not next year. Now.

Bron: Huftington Post

=========================================================================================================================

Merkwaardig toch, als ik dat nog mag toevoegen: terwijl de objectieve feiten alle alarmbellen zouden moeten doen rinkelen, bestaat er bij de overgrote meerderheid der bevolking (om over onze politici maar helemaal te zwijgen) nog altijd geen enkel gevoel van urgentie. Het dansorkest speelt en we maken nog een dansje op de Titanic. (E.M.)

========================================================================================================================

Pas verschenen:

Al Gore, Onze toekomst. Zes krachten die onze wereld veranderen, Spectrum, Houten-Antwerpen, 2013

============================================================================

 

Laat onze ganzen leven! (2)

reactie Vogelbescherming bis

Aan Bestuur en Ledenraad van

Vogelbescherming Nederland

Postbus 925

3700 AX Zeist

 t.a.v. Gerald Derksen

 Uw kenmerk 13-SC-K023

 Utrecht 24 april 2013

 Geachte heer Derksen,

In uw reactie op mijn brief van 16 april jongstleden gaat u in op geen enkele van de argumenten op grond waarvan ik meen dat Vogelbescherming het zogenaamde Ganzenakkoord niet had mogen sluiten.

Dat vind ik erg jammer.

In plaats daarvan veronderstelt u dat ik niet of slecht op de hoogte zou zijn van de overwegingen van Vogelbescherming om dit akkoord te tekenen, en van het maatschappelijke krachtenveld waarin zij opereert.

Dat is een misverstand. Uiteraard heb ik kennis genomen van de toelichting van Vogelbescherming op het Ganzenakkoord, en van de redenen waarom zij meende dit akkoord te moeten tekenen. Zou mij dat hebben overtuigd, dan had ik mijn brief niet geschreven.

Welke uitleg u ook aan het akkoord geeft, onverlet blijft dat Vogelbescherming zich door het ondertekenen ervan medeverantwoordelijk maakt voor het systematisch en planmatig doden van vele honderdduizenden ganzen in ons land. Het dagblad Trouw van 15/01/13 spreekt in dit verband over 500.000 ganzen die voornamelijk door vergassing om het leven zullen worden gebracht. Trouw baseert zich daarbij op een schriftelijke toelichting van de gezamenlijke provincies op het akkoord.

Dit is onder welke omstandigheden dan ook onaanvaardbaar en onnodig, om al de redenen die ik in mijn brief van 16 april heb genoemd.

Maar de overheid wil niet alle schade aan boeren vergoeden, en daarom eisen de boeren dat het aantal ganzen wordt ‘teruggebracht’. Dat is de situatie waar we nu eenmaal mee te maken hebben, zegt u.

De situatie waar we mee te maken hebben wordt niet gedicteerd door onveranderlijke natuurwetten, maar door de politiek. Niets veranderlijker dan de politiek. Politieke stemmingen kunnen omslaan, politieke situaties veranderen constant onder druk van maatschappelijke krachten, en morgen zal de politieke constellatie een andere zijn dan vandaag.

Daarom doen we niet mee aan de waan van de dag. Als de waan van de dag dicteert dat er een half miljoen ganzen moet worden vergast, dan is het niet onze taak daarvoor te zwichten, maar om die waan te doorbreken en een andere politieke realiteit te scheppen. Yes, we can zou ik bijna zeggen. Zonder een sprankje idealisme vaart niemand wel, ook Vogelbescherming niet.

Helaas is daarvan op dit moment geen sprake. Vogelbescherming zwicht voor de ondeugdelijke argumenten van een agrarische lobby die alleen maar ganzen wil doden. En vervreemdt daardoor haar eigen achterban van zich. Zodoende bewijst Vogelbescherming niet alleen onze ganzen, maar ook zichzelf een slechte dienst.

Ik heb op dit moment aan u nog slechts een enkele vraag: zijn bestuur en/of ledenraad van Vogelbescherming, gelet op de verstrekkende gevolgen van dit ganzenakkoord, bereid tot een ledenraadpleging, en zo ja, zijn zij dan ook bereid zich te conformeren aan de uitkomst daarvan?

Ik zeg u op voorhand dat ik het onbevredigend en teleurstellend zou vinden, wanneer u dit verzoek met de statuten in de hand op louter formele gronden (die ik zelf ook wel kan bedenken) zou afwijzen.

Met vriendelijke groet,

Ed Mather.

Laat onze ganzen leven

Open brief aan:

Vogelbescherming Nederland

Utrecht 16 april 2013

Op 6 december 2012 sloten Vogelbescherming Nederland en nog een zestal andere organisaties[1] het zogenaamde Ganzenakkoord.

Dit akkoord wil de aantallen overzomerende grauwe ganzen en brandganzen in ons land terugbrengen tot het niveau van respectievelijk 2005 en 2011, om zodoende de door ganzen veroorzaakte schade aan landbouwgewassen en natuurgebieden te beperken. Deze doelstelling denken de deelnemers aan het akkoord met name te bereiken door het op grote schaal vergassen van ganzen met CO2. Zo zullen er de komende jaren in ons land een half miljoen ganzen worden vergast, of anderszins worden gedood[2].

Als jarenlang lid van de Vogelbescherming protesteer ik tegen de deelname van Vogelbescherming Nederland aan dit akkoord. Het is een vereniging die is opgericht om vogels te beschermen onwaardig actief mee te werken aan het doden van een half miljoen overzomerende ganzen, zelfs wanneer in ruil daarvoor ganzen in de winter betrekkelijk met rust worden gelaten[3].

Er bestaan immers ook diervriendelijke methoden om de ganzenpopulaties in ons land te reguleren en schade aan landbouwgewassen en natuur te voorkomen. In een brief aan de Provinciale Staten der 12 provinciën van 21/01/2013 noemt de Dierenbescherming een aantal van dergelijke alternatieven, zoals het voor ganzen afschermen van agrarisch gebied door het plaatsen van kuikenrasters; het aantrekkelijker maken van die gebieden waar ganzen wel mogen foerageren door ze in te zaaien met witte klaver (wat ganzen lekkerder vinden dan bemest gras); het reguleren van de waterstand; het niet bejagen van vossen, enzovoort. In plaats van akkoord te gaan met het massaal uitroeien van ganzen zou Vogelbescherming moeten inzetten op het verder ontwikkelen, propageren en implementeren van dergelijke diervriendelijke methoden om de ganzenproblematiek, voor zover daar sprake van is, beheersbaar te maken.

Voor zover daar sprake van is: het ganzenprobleem is immers voor een deel ook een perceptieprobleem. Andere dieren zoals kraaien, kauwtjes, houtduiven of konijnen zijn net zo verantwoordelijk voor schade aan landbouwgewassen, alleen de gans krijgt overal de schuld van[4]. En we moeten die schade nu ook weer niet overdrijven: ze bedraagt hooguit 2 % van de agrarische productieopbrengst[5], terwijl het aandeel van land en tuinbouwproducten in 2011 slechts 1.5%  van het bruto binnenlands product (bbp) bedroeg (tendens: dalend). Macro-economisch gesproken is het hele ganzenprobleem behoorlijk onbeduidend.

De imagoschade die Vogelbescherming in binnen- en buitenland oploopt door deelname aan dit ganzenakkoord is daarentegen enorm. Met welk moreel gezag denkt Vogelbescherming zich nog te kunnen keren tegen, bijvoorbeeld, het schieten van trekvogels op Malta, wanneer zij zich zelf medeverantwoordelijk maakt voor het uitroeien van een half miljoen ganzen in eigen land?

Door in te stemmen met dit akkoord voltrekt Vogelbescherming een breuk met alles waarvoor zij in het verleden heeft gestaan. Zelf zegt zij weliswaar vast te houden aan haar standpunt dat vogels niet gedood mogen worden, maar gelet op de doelstelling van het akkoord lijkt dat toch vooral verbale retoriek. Hoe dan ook: voor zo’n ingrijpende beslissing als het akkoord gaan met het doden van een half miljoen ganzen was een ledenraadpleging wel op zijn plaats geweest. Die heeft niet plaatsgevonden. Ik betreur dat. En een ding moge duidelijk zijn: namens mij heeft Vogelbescherming dit akkoord in elk geval niet gesloten.

Ik gun Vogelbescherming heel veel leden opdat zij telkens waar en wanneer dat nodig is een vuist kan maken om vogels te beschermen. Maar dan moet zij dat wel doen, en ophouden zich te gedragen als een burgemeester in oorlogstijd (“Zonder ons was het allemaal nog veel erger”). Het onderschrijven van dit Ganzenakkoord is een historische vergissing. Het doden van een half miljoen wilde dieren is moreel onaanvaardbaar, het bezorgt Vogelbescherming in binnen- en buitenland een slechte naam, en het zal, wanneer dit akkoord eenmaal in zijn volle omvang geïmplementeerd wordt, ongetwijfeld ook tot het nodige ledenverlies leiden.

Ik hoop en wens dan ook dat Vogelbescherming alsnog uit dit akkoord stapt. Dat zal haar zeker niet door iedereen in dank worden afgenomen, maar hier geldt uiteindelijk wel het ‘beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald’.

Met vriendelijke groet,

Ed Mather


[1] Deze andere organisaties zijn  de 12 Landschappen, de Federatie Particulier grondbezit (FPG), de Landbouw- en Tuinbouworganisatie Nederland (LTO), Natuurmonumenten, Stichting Agrarisch en Particulier Natuur- en Landschapsbeheer Nederland, en Staatsbosbeheer

[2] Trouw, 15/01/13

[3] Betrekkelijk want dit geldt bijvoorbeeld niet voor Nijlganzen, Canadese ganzen, Indische ganzen en soepganzen, die als zg. ‘exoten’ het hele jaar door mogen worden gedood, terwijl de overige ganzensoorten  ook in de winter buiten de rustgebieden mogen worden verjaagd en geschoten ter bescherming van kwetsbare gewassen.

[4] Gans is onterecht kwaaie pier bij boeren, Volkskrant 16/04/2013

[5] Idem

[6] Trouw, 15/01/13,