Afbeelding

Langs de Nieuwe Maas

Wilde afgelopen zondag de tentoonstelling ‘Surf Tribe’ van de Belgische fotograaf Stephan Vanfleteren in de Kunsthal in Rotterdam bezoeken, maar ´t was veel te druk. In plaats daarvan een wandelingetje langs de Nieuwe Maas gemaakt. Ook leuk 🙂

 

Afbeelding

Amelisweerd

krakeend (Anas strepera)

Op een steenworp afstand van waar ik woon ligt Amelisweerd, het landgoed tussen Utrecht en Bunnik waar door oprukkende snelwegen telkens weer stukjes van af worden geknabbeld. Helaas. Gisteren ben ik er nog wezen wandelen, want op een mooie herfstdag is Amelisweerd prachtig. En ’t zijn niet alleen de warme herfsttinten die zo’n wandeling de moeite waard maken: in het water rondom het fort Rijnauwen zwemmen wilde eenden, krakeenden, kuifeendjes en een enkele slobeend, en in de weilanden langs de oevers van de Kromme Rijn foerageren grauwe ganzen, kolganzen, Canadese ganzen en brandganzen. Hoog in de lucht cirkelen altijd wel een paar buizerds en soms zit er een gewoon in het gras. Als je geluk hebt flitst er een ijsvogeltje voorbij …

Leve kernenergie! Of misschien toch maar niet?

 

Wie afgelopen zondag Arjen Lubach heeft gezien, zal het warme pleidooi voor kernenergie dat hij in zijn uitzending hield niet zijn ontgaan. Zonder kernenergie zouden we de klimaatdoelen van Parijs nooit kunnen halen, zonne- en windenergie waren daartoe ten enenmale onvoldoende en de gevaren en nadelen van kernenergie werden schromelijk overdreven.

Ook Klaas Dijkhoff deed daarop een duit in het zakje: de VVD was natuurlijk voor kernenergie, altijd al geweest, en nog steeds, ja nu zelfs meer dan ooit, want het klimaat en de doelen van Parijs, en ga zo maar door.

Waarop volkskrantcolumnist Max Pam er nog een schepje bovenop deed en verklaarde dat alle tegenstanders van kernenergie zich gedragen als een kip zonder kop.

Goed.

Laat ik vooropstellen dat het betoog van Lubach mij wel tot nadenken stemde. Als het zonder kernenergie echt niet lukt om de gevolgen van de klimaatverandering nog een beetje binnen de perken te houden, moeten we tenminste bereid zijn daar serieus over na te denken. Vind ik.

Wel viel mij op dat Lubach, Dijkhoff en Pam ons alsmaar stijgende energieverbruik als een simpel gegeven beschouwden waaraan niet te tornen viel. Terwijl ik mij nu juist afvraag of er niet ook hier nog een wereld te winnen valt. Onze dagelijkse energieverspilling vinden we kennelijk al zo vanzelfsprekend, dat we er helemaal niet meer bij stilstaan.

Voorbeelden?

Wel eens op een stralende zomerdag in een zonovergoten coupé in de trein gezeten met alle lichten aan? Let er maar eens op. Gek hè? Kennelijk nergens een knopje om ze uit te doen als dat niet nodig is.

Wel eens op zo’n gezellig, door terrasbranders verwarmd buitenterras gezeten in de herfst of in de winter? De binnenstad van Utrecht, waar ik woon, is ermee vergeven. Wij isoleren onze huizen, maar de horeca serveert ons gewoon gebakken (buiten)lucht.

Wel eens een Mediamarkt binnengewandeld? Die leuke winkels vol met consumentenelektronica en honderden flikkerende beeldschermen op rij die gewoon de hele dag aanstaan?

Of de laatste tijd nog een dvd-speler, tv of een ander stukje consumentenelektronica gekocht, en u ook afgevraagd waar de aan/uitknop zit? Die hebben ze meestal niet. Je apparaat staat op aan of op stand-by. Uitzetten kan alleen door de stekker er uit te trekken.

‘k Herinner mij dat Diederik Samsom ooit eens zei, en of het waar is weet ik niet, dat je door alle apparaten die nu stand-by staan uit te zetten al een hele kolencentrale uitspaart.

Misschien ook een kerncentrale?

Kernenergie dus misschien … als het echt niet anders kan. Maar niet om onze dagelijkse energieverspilling te faciliteren. Want dat vind ik nu je gedragen als een kip zonder kop.