Change

Wie regelmatig een kijkje neemt op dit blog weet: de staat van het klimaat is bij mij een terugkerend thema. En de column die Dolf Jansen vandaag op Vara’s Vroege Vogels uitsprak, is mij uit het hart gegrepen.

Immers: de ontkenning van onze menselijke verantwoordelijkheid voor de klimaatverandering getuigt van flink veel domheid. En wie zich dan ook nog eens verschuilt achter Onze Lieve Heer, tja

Ga je gang maar, Dolf:

Via een tweet van Eelco Bosch van Rosenthal kwam ik terecht in het leven en denken van James Inhofe, senator en de nieuwe voorzitter van de klimaatcommissie van de senaat. Inhofe is een climat-change-denier, er is volgens hem geen klimaatverandering en wetenschappelijk onderzoek dat dat wel uitwijst, neem hij niet serieus.

Er zijn nog meer mensen die zo denken en echt niet alleen in de wetenschapsredactie van Elsevier, maar de heer Inhofe wordt geacht de komende jaren het klimaatbeleid van de great US of A mede vorm te geven en te leiden. En u begrijpt, als je toetert dat er niks aan de hand is, hoef je niet zo gek veel te ondernemen. Als er geen corruptie, omkoping of dwangarbeid is, kan Sepp Blatter blijven en kan Qatar zich opmaken voor het WK-voetbal. Als die Groningers zich maar wat aanstellen, kan de NAM blijven boren. Als je niks te verbergen hebt, hoef je je ook niet druk te maken over security-checks en internet-surveillances. Als je nooit in dat hotel in Valkenburg bent geweest, hoef je je ook niet druk te maken over de leeftijd van dat meisje en als het met het klimaat eigenlijk wel lekker gaat, is voorzitter van de klimaatcommissie een luizenbaantje. Je hoeft niks! Uitroepteken. Behalve wellicht Big Oil en Big Coal en aanverwante bedrijfstakken nog meer ruimte, vrijheden  en belastingvoordelen doen toekomen.

Maar waarom wil ik het er dan toch even over hebben, hier, nu?  Vanwege een uitspraak van Inhofe, die Bosch van Rosenthal deelde. De uitspraak luidde: ‘Men can’t change climate, only God can’. Als ik dat lees, weet ik niet of ik woedend of moedeloos moet worden. Maar ik ben niet zo van het moedeloze, dus u begrijpt… Er zit zoveel doms en slechts in die uitspraak, waar James zelf vast heel blij van werd.

Dat je erin slaagt in acht woorden de volledige verantwoordelijkheid van de mens van tafel te vegen, de mens die vliegt en autorijdt en vlees eet en vervuilt en op maakt en uitstoot en alles in plastic verpakt en dat weet te koppelen aan een opperwezen dat bedacht is, waar u in mag geloven als u dat uit komt, maar die je nooit, nooit, nooit als verantwoordelijk voor iets of iemand mag neerzetten, omdat het laf en gelogen en gelul is. Ik herhaal, voor de zekerheid, het is zondagochtend, je mag in elk opperwezen geloven: God, Jaweh, Allah, Buddha, Brami, Swami wat u wilt, Uliekulie, respect, doe het, richt uw hele leven ernaar in, wordt er gelukkig van, loop met een zalvende glimlach, duw je heilige boek onder je kussen en desnoods je voet tussen de deur, maar ga er nooit beleid op baseren. Politiek. Ga nooit zeggen: ik ben hier voor of tegen zelfs, omdat dat in mijn heilige boek staat. Of omdat mijn opperwezen dat beveelt of omdat het in die stenen tafel staat, in diverse disura’s, die rooksignalen, die netjes gerangschikte ingewanden. Dat is namelijk niet echt, dat is een geloof, overlevering, verhalen, interpretatie en vooral symboliek!

Inhofe citeert ook nog een boek, dat hij als heilig ziet: Genesis. ‘As long as the earth remains there will be seed and harvest, cold and heat, winter and summer, day and night’. En hij voegt daaraan toe, let op: ‘My point is, God is still up there. The arrogance of people to think that we, human beings, would be able to change what he is doing in the climate, is to me outrageous’. Inhofe gelooft ’t niet. Alleen niet in niet-aantoonbare klimaatverandering, hij vindt het zelfs waanzinnig als wij er wel iets tegen willen doen. Ik zit nu echt te schuimen aan mijn laptopje. Mijnheer Inhofe, u mag geloven in God, maar u mag niet de hele wereld laten affikken, en de Amerikanen lekker laten vasthouden aan destructief consumptiegedrag en politiek die dat goed praat met God, met uw God, een fictief opperwezen, als reden, als verantwoordelijke. God bestaat niet, of wel, dat maakt mij niet uit. Maar de temperatuurstijgingen en de verdwijnende kustgebieden en de droogtes, bosbranden, overstromingen, orkanen, mislukkende oogsten, ijsbergen ter grootte van een middelgroot winkelcentrum die afbreken en smelten.

Al die dingen, mijnheer Inhofe worden niet door welke god dan ook veroorzaakt. Nee, en God is ook niet ‘on your side’. Als hij al bestaat, heeft hij zich walgend afgewend. Denk ik. En nee, een einde heb ik niet bedacht voor de column. ‘I cannot finish this column, only God can’. Hoewel…  Fijne zondag.”

Dolf Jansen

Nogmaals: de staat van het klimaat

Dat de aarde opwarmt door menselijk toedoen (de uitstoot van broeikasgassen zoals CO2 en methaan) staat onderhand wel vast. Mensen, dieren en planten worden daardoor steeds meer in hun voortbestaan bedreigd.

Deze week verscheen er opnieuw een lijvig, 840 pagina’s tellend rapport, dit keer niet van het IPCC, maar onder auspiciën van de Amerikaanse regering. Driehonderd klimaatwetenschappers van naam en faam werkten eraan mee, waaronder een aantal leden van de prestigieuze National Academy of Sciences (NAS). Het rapport focust op gevolgen van de klimaatverandering voor de VS, en de conclusies liegen er niet om: de hittegolven, bosbranden, overstromingen en andere extreme weersomstandigheden die de VS nu al decennialang teisteren, zijn door de mens veroorzaakt.

“Climate change is already affecting the American people in far-reaching ways. Certain types of extreme weather events with links to climate change have become more frequent and/or intense, including prolonged periods of heat, heavy downpours, and, in some regions, floods and droughts. In addition, warming is causing sea level to rise and glaciers and Arctic sea ice to melt, and oceans are becoming more acidic as they absorb carbon dioxide. These and other aspects of climate change are disrupting people’s lives and damaging some sectors of our economy.

(…)

Evidence for climate change abounds, from the top of the atmosphere to the depths of the oceans. Scientists and engineers from around the world have meticulously collected this evidence, using satellites and networks of weather balloons, thermometers, buoys, and other observing systems. Evidence of climate change is also visible in the observed and measured changes in location and behavior of species and functioning of ecosystems. Taken together, this evidence tells an unambiguous story: the planet is warming, and over the last half century, this warming has been driven primarily by human activity.

Multiple lines of independent evidence confirm that human activities are the primary cause of the global warming of the past 50 years. The burning of coal, oil, and gas, and clearing of forests have increased the concentration of carbon dioxide in the atmosphere by more than 40% since the Industrial Revolution, and it has been known for almost two centuries that this carbon dioxide traps heat. Methane and nitrous oxide emissions from agriculture and other human activities add to the atmospheric burden of heat-trapping gases. Data show that natural factors like the sun and volcanoes cannot have caused the warming observed over the past 50 years. Sensors on satellites have measured the sun’s output with great accuracy and found no overall increase during the past half century. Large volcanic eruptions during this period, such as Mount Pinatubo in 1991, have exerted a short-term cooling influence. In fact, if not for human activities, global climate would actually have cooled slightly over the past 50 years. The pattern of temperature change through the layers of the atmosphere, with warming near the surface and cooling higher up in the stratosphere, further confirms that it is the buildup of heat-trapping gases (also known as “greenhouse gases”) that has caused most of the Earth’s warming over the past half century.”

Tot zover de samenvatting.

Een zoveelste waarschuwing.

Welnu: of we nog op tijd zijn om de gevolgen van de klimaatverandering enigszins binnen de perken te houden, of met z’n allen onherroepelijk naar de ratsmodee gaan, zoals klimaatwetenschappers als Clive Hamilton (Requiem for a Species) menen, weet ik niet. Maar een ding weet ik wel: de kop in het zand steken en de realiteit blijven ontkennen, omdat ze ons toevallig niet zint en we lekker onbeperkt en onbezorgd energie willen blijven verspillen, nee, dat helpt in geen geval.

400 ppm

door Al Gore

Gisteren bereikten voor het eerst in de geschiedenis van de mensheid de CO2-concentraties in onze atmosfeer een niveau van 400 ppm (parts per million). CO2 is de voornaamste veroorzaker van het broeikaseffect. Dat herinnert ons eraan dat we de afgelopen 150 jaar, en vooral de afgelopen decennia, roekeloos de beschermende atmosfeer om de aarde hebben aangetast, terwijl die atmosfeer er nu juist voor zorgt dat de omstandigheden in tact blijven waaraan we onze bloeiende beschaving te danken hebben. We veranderen in hoog tempo de samenstelling van de atmosfeer. In feite blazen we elke dag 90 miljoen ton extra aan broeikasgassen de lucht in, als was onze lucht een open riool. Een gerenommeerd klimaatwetenschapper, Jim Hansen, heeft berekend dat de door menselijk toedoen geaccumuleerde broeikasgassen in de atmosfeer elke dag een hoeveelheid extra warmte-energie vasthouden die gelijk staat aan de energie die vrij zou komen wanneer er elke dag 400.000 Hiroshima atoombommen zouden exploderen. Onze planeet is wel groot, maar dat is een HELEBOEL energie. En de gevolgen zijn desastreus.

Meer dan ooit oogsten we wat we gezaaid hebben: de vruchten van onze roekeloosheid. Van de superstorm Sandy die huishield in New York en over New Jersey raasde tot een droogte waardoor meer dan de helft van ons land verdorde, van een vloedgolf die brede stroken in Australië onder water zette tot een stijging van de zeespiegel die miljoenen mensen in de hele wereld treft: de realiteit van de klimaatcrisis zit ons op de hielen.

Onze voedselproductie, onze steden, onze volkeren en onze hele manier van leven ontwikkelden zich binnen een stabiel systeem van klimatologische omstandigheden. Als we nu niets beslissends ondernemen en de klimaatcrisis dag in dag uit alleen maar erger maken, dan zal er van die gunstige omstandigheden vermoedelijk niets dan een herinnering blijven…

Elke grote uitdaging schept grote kansen. We hebben het zeldzame voorrecht ons te kunnen inzetten voor een zaak van mondiaal belang. Om dat te doen moeten onze bevolking, onze bedrijven, onze universiteiten en onze regeringen eendrachtig samenwerken om de klimaatcrisis een halt toe te roepen. We moeten al onze geestelijke vermogens, onze moed, onze vindingrijkheid, ons verstand en onze vastberadenheid mobiliseren om deze crisis het hoofd te bieden. Want vergis je niet: alleen met onze beste krachten zullen we deze crisis overwinnen. Ik ben optimistisch, omdat wij ook in het verleden altijd zijn opgestaan om onze grootste crises te bezweren.

Neem daarom deze dag en de mijlsteen die hij vertegenwoordigt te baat om na te denken over de kwetsbaarheid van onze beschaving en van het mondiale ecosysteem waarvan zij afhangt. Stel je weer in dienst van de taak onze toekomst te redden. Praat met je buren, bel met je wetgever, laat je stem horen. We moeten onmiddellijk actie ondernemen om deze crisis op te lossen. Niet morgen, niet volgende week, niet volgend jaar. Nu.

(vertaling: Ed Mather)

=========================================================================================================================

400 ppm

by Al Gore

Yesterday, for the first time in human history, concentrations of carbon dioxide, the primary global warming pollutant, hit 400 parts per million in our planet’s atmosphere. This number is a reminder that for the last 150 years — and especially over the last several decades — we have been recklessly polluting the protective sheath of atmosphere that surrounds the Earth and protects the conditions that have fostered the flourishing of our civilization. We are altering the composition of our atmosphere at an unprecedented rate. Indeed, every single day we pour an additional 90 million tons of global warming pollution into the sky as if it were an open sewer. As the distinguished climate scientist Jim Hansen has calculated, the accumulated manmade global warming pollution in the atmosphere now traps enough extra heat energy each day to equal the energy that would be released by 400,000 Hiroshima-scale atomic bombs exploding every single day. It’s a big planet — but that is a LOT of energy. And it is having a destructive effect.

Now, more than ever before, we are reaping the consequences of our recklessness. From Superstorm Sandy, which crippled New York City and large areas of New Jersey, to a drought that parched more than half of our nation; from a flood that inundated large swaths of Australia to rising seas affecting millions around the world, the reality of the climate crisis is upon us.

Our food systems, our cities, our people and our very way of life developed within a stable range of climatic conditions on Earth. Without immediate and decisive action, these favorable conditions on Earth could become a memory if we continue to make the climate crisis worse day after day after day.

With any great challenge comes great opportunity. We have the rare privilege to rise to an occasion of global magnitude. To do so, our communities, our businesses, our universities, and our governments need to work in harmony to stop the climate crisis. We must summon the very best of the human spirit and draw on our courage, our ingenuity, our intellect, and our determination to confront this crisis. Make no mistake, this crisis will demand no less than our very best. I am optimistic because we have risen to meet the greatest challenges of our past.

So please, take this day and the milestone it represents to reflect on the fragility of our civilization and and the planetary ecosystem on which it depends. Rededicate yourself to the task of saving our future. Talk to your neighbors, call your legislator, let your voice be heard. We must take immediate action to solve this crisis. Not tomorrow, not next week, not next year. Now.

Bron: Huftington Post

=========================================================================================================================

Merkwaardig toch, als ik dat nog mag toevoegen: terwijl de objectieve feiten alle alarmbellen zouden moeten doen rinkelen, bestaat er bij de overgrote meerderheid der bevolking (om over onze politici maar helemaal te zwijgen) nog altijd geen enkel gevoel van urgentie. Het dansorkest speelt en we maken nog een dansje op de Titanic. (E.M.)

========================================================================================================================

Pas verschenen:

Al Gore, Onze toekomst. Zes krachten die onze wereld veranderen, Spectrum, Houten-Antwerpen, 2013

============================================================================