Afbeelding

Sturnus vulgaris

2psp

Vanmiddag hoorde ik in mijn achtertuintje opeens fijn snavelgeklepper en een uitbundige zang die klonk als een concert van wel twintig verschillende vogels. ‘Spreeuw’ wist ik, want spreeuwen kunnen ieder ander vogelgeluid nadoen. Als een spreeuw zingt, hoor je geen spreeuw, maar roodborsten, vinken en koolmeesjes. Of, zoals vogelkenner Nico de Haan, snaterende eenden en jodelende wulpen …

Maar hoe ik ook tuurde, ik zag hem niet. Pas toen ik weer binnen was, liet hij zich zien en kon ik door het raam een paar foto’s maken.

Met de spreeuw gaat het helaas niet goed. In ons land en de ons omringende landen nemen sinds de jaren negentig de aantallen steeds verder af. Ook in mijn tuintje is de spreeuw inmiddels een sporadische gast.

1psp

Luister hier naar de spreeuwenzang:

Afbeelding

Langs de Nieuwe Maas

Wilde afgelopen zondag de tentoonstelling ‘Surf Tribe’ van de Belgische fotograaf Stephan Vanfleteren in de Kunsthal in Rotterdam bezoeken, maar ┬┤t was veel te druk. In plaats daarvan een wandelingetje langs de Nieuwe Maas gemaakt. Ook leuk ­čÖé

 

Leve kernenergie! Of misschien toch maar niet?

 

Wie afgelopen zondag Arjen Lubach heeft gezien, zal het warme pleidooi voor kernenergie dat hij in zijn uitzending hield niet zijn ontgaan. Zonder kernenergie zouden we de klimaatdoelen van Parijs nooit kunnen halen, zonne- en windenergie waren daartoe ten enenmale onvoldoende en de gevaren en nadelen van kernenergie werden schromelijk overdreven.

Ook Klaas Dijkhoff deed daarop een duit in het zakje: de VVD was natuurlijk voor kernenergie, altijd al geweest, en nog steeds, ja nu zelfs meer dan ooit, want het klimaat en de doelen van Parijs, en ga zo maar door.

Waarop volkskrantcolumnist Max Pam er nog een schepje bovenop deed en verklaarde dat alle tegenstanders van kernenergie zich gedragen als een kip zonder kop.

Goed.

Laat ik vooropstellen dat het betoog van Lubach mij wel tot nadenken stemde. Als het zonder kernenergie echt niet lukt om de gevolgen van de klimaatverandering nog een beetje binnen de perken te houden, moeten we tenminste bereid zijn daar serieus over na te denken. Vind ik.

Wel viel mij op dat Lubach, Dijkhoff en Pam ons alsmaar stijgende energieverbruik als een simpel gegeven beschouwden waaraan niet te tornen viel. Terwijl ik mij nu juist afvraag of er niet ook hier nog een wereld te winnen valt. Onze dagelijkse energieverspilling vinden we kennelijk al zo vanzelfsprekend, dat we er helemaal niet meer bij stilstaan.

Voorbeelden?

Wel eens op een stralende zomerdag in een zonovergoten coup├ę in de trein gezeten met alle lichten aan? Let er maar eens op. Gek h├Ę? Kennelijk nergens een knopje om ze uit te doen als dat niet nodig is.

Wel eens op zo’n gezellig, door terrasbranders verwarmd buitenterras gezeten in de herfst of in de winter? De binnenstad van Utrecht, waar ik woon, is ermee vergeven. Wij isoleren onze huizen, maar de horeca serveert ons gewoon gebakken (buiten)lucht.

Wel eens een Mediamarkt binnengewandeld? Die leuke winkels vol met consumentenelektronica en honderden flikkerende beeldschermen op rij die gewoon de hele dag aanstaan?

Of de laatste tijd nog een dvd-speler, tv of een ander stukje consumentenelektronica gekocht, en u ook afgevraagd waar de aan/uitknop zit? Die hebben ze meestal niet. Je apparaat staat op aan of op stand-by. Uitzetten kan alleen door de stekker er uit te trekken.

‘k Herinner mij dat Diederik Samsom ooit eens zei, en of het waar is weet ik niet, dat je door alle apparaten die nu stand-by staan uit te zetten al een hele kolencentrale uitspaart.

Misschien ook een kerncentrale?

Kernenergie dus misschien … als het echt niet anders kan. Maar niet om onze dagelijkse energieverspilling te faciliteren. Want dat vind ik nu je gedragen als een kip zonder kop.