Afbeelding

Goudwesp

Goudwesp Botanische Tuinen Fort Hoofddijk

Conocephalus dorsalis

De foto boven toont een goudwesp. Daarvan komen er in Nederland en België meer dan zestig soorten voor, en welke dit is weet ik niet. Maar gelukkig is er ook nog waarneming.nl waar je door de foto in te voeren de soort automatisch kunt laten bepalen. Handig.

Volgens waarneming.nl is mijn goudwesp een sprinkhaan, om precies te zijn een gewoon spitskopje (Conocephalus dorsalis).

Agonum sexpunctatum

Goed, nog maar eens proberen dan: flink bijsnijden die foto en nogmaals invoeren. Nu is mijn goudwesp volgens waarneming.nl gemuteerd in een zespuntmoerasloopkever (Agonum sexpunctatum).

Kafkaëske toestanden 🙂

Mijn conclusie: hier word ik ook niet wijzer. Maar je blijft wel lachen 🙂

Tot slot nog een paar foto’s die ik een paar dagen geleden in de Botanische Tuinen maakte. Klik er maar op.

Afbeelding

Terug van weggeweest

fam mus

vader (l) en moeder (r) Mus

Na een lange periode van afwezigheid is de familie Mus teruggekeerd in mijn tuintje. Er was een tijd dat ze (vader en moeder Mus, de kinderen Mus, de ooms en tantes Mus, de neven en achterneven Mus) mijn tuintje regelmatig bezochten en mij iedere dag opnieuw verblijdden met hun vrolijke gesjilp en gekwetter.

Maar op een kwade dag kwam daaraan abrupt een eind. Gone with the wind, über alle Berge, met de noorderzon vertrokken, weg waren ze. Geen vrolijk gesjilp en gekwetter meer in mijn tuintje …

Mannen met grote knipscharen waren gekomen en hadden in opdracht van gemeente of woningbouwvereniging de klimop waarin ze huisden van het muurtje bij de buren gerukt. Want opgeruimd staat netjes en al die klimop tast het metselwerk maar aan.

Dachten ze. De stommeriken!

De familie Mus wist wel beter, want klimop is geen parasiet en zorgt zelfs voor extra isolatie en een droge muur. Maar hun was natuurlijk weer eens niets gevraagd.

En dus moesten ze vertrekken.

En verloor ik de familie Mus voor jaren uit het oog.

Nu zijn ze dus weer terug in mijn tuin, de kleine brutaaltjes. Nog niet in zo groten getale als voorheen, maar ik tel er toch al gauw weer een stuk of zeven acht …

En ik hoop vurig dat ze intussen ergens dicht in de buurt een nieuw onderkomen hebben gevonden dat bestendiger is dan klimop die zomaar weer door domme mensen van de muur kan worden getrokken …

Welkom thuis, familie Mus!

Afbeelding

Wintertaling (Anas crecca)

Wintertaling, female (Anas crecca)

 

Het vrouwtje van de wintertaling lijkt wel wat op het vrouwtje van de wilde eend, maar is niet groter dan een duif en daarmee onze kleinste eend. Let ook op het groene spiegeltje!

Ik maakte de foto gisteren in de kijkhut bij de Lepelaarsplassen. Alle vogels, waaronder honderden tafeleenden, dobberden in het midden van de plas of nog verder weg, tegen de andere oever aan. Dan sta je ook met een 400mm lens + 1.4 extender tamelijk machteloos.

Hieronder toch een paar foto’s die ik gisteren maakte.

Afbeelding

Grijze honingzwambreedvoetvlieg (Protoclythia modesta)

Grijze honingzwambreedvoet (Protoclythia modesta)

Breedvoetvliegen zijn minuscule vliegjes van hooguit een paar millimeter die -voor zover bekend- uitsluitend leven op paddenstoelen. Ons land telt 36 verschillende soorten en de foto hierboven toont de grijze honingzwambreedvoet die, zoals de naam al zegt, aangetroffen wordt op honingzwammen.

Wanneer met de komst van de herfst steeds meer insecten op het punt staan te verdwijnen, zijn breedvoetvliegen juist booming. Meer informatie over zwammen en breedvoetvliegen vind je >hier.

En dan nog wat herfstfoto’s die ik vrijdag jongstleden maakte op de door Natuurmonumenten beheerde buitenplaats Hilverbeek bij ’s Graveland. Bij de paddenstoelen op de foto’s doe ik hier en daar een voorzichtige suggestie van wat ik denk dat het zou kunnen zijn. Niet meer dan dat. Aanvullingen en verbeteringen, voor zover mogelijk louter op basis van een afbeelding, zijn natuurlijk van harte welkom!