Gisteren hebben we afscheid genomen van onze vriend Koos Joling. Koos was Utrechts enige echte stadsfotograaf. Hij had een scherp oog voor elk detail. Zijn foto’s geven een prachtig beeld van het dagelijks leven in Utrecht aan het begin van deze eeuw. Daarom hebben Koos’ foto’s historische waarde en zullen ook nog door latere generaties met interesse worden bekeken. Meer dan 8000 foto’s van Koos zijn terug te vinden op Flickr:
Koos overleed op 11 juni jl., een maand na zijn 72ste verjaardag.
Gisteren bereikten voor het eerst in de geschiedenis van de mensheid de CO2-concentraties in onze atmosfeer een niveau van 400 ppm (parts per million). CO2 is de voornaamste veroorzaker van het broeikaseffect. Dat herinnert ons eraan dat we de afgelopen 150 jaar, en vooral de afgelopen decennia, roekeloos de beschermende atmosfeer om de aarde hebben aangetast, terwijl die atmosfeer er nu juist voor zorgt dat de omstandigheden in tact blijven waaraan we onze bloeiende beschaving te danken hebben. We veranderen in hoog tempo de samenstelling van de atmosfeer. In feite blazen we elke dag 90 miljoen ton extra aan broeikasgassen de lucht in, als was onze lucht een open riool. Een gerenommeerd klimaatwetenschapper, Jim Hansen, heeft berekend dat de door menselijk toedoen geaccumuleerde broeikasgassen in de atmosfeer elke dag een hoeveelheid extra warmte-energie vasthouden die gelijk staat aan de energie die vrij zou komen wanneer er elke dag 400.000 Hiroshima atoombommen zouden exploderen. Onze planeet is wel groot, maar dat is een HELEBOEL energie. En de gevolgen zijn desastreus.
Meer dan ooit oogsten we wat we gezaaid hebben: de vruchten van onze roekeloosheid. Van de superstorm Sandy die huishield in New York en over New Jersey raasde tot een droogte waardoor meer dan de helft van ons land verdorde, van een vloedgolf die brede stroken in Australië onder water zette tot een stijging van de zeespiegel die miljoenen mensen in de hele wereld treft: de realiteit van de klimaatcrisis zit ons op de hielen.
Onze voedselproductie, onze steden, onze volkeren en onze hele manier van leven ontwikkelden zich binnen een stabiel systeem van klimatologische omstandigheden. Als we nu niets beslissends ondernemen en de klimaatcrisis dag in dag uit alleen maar erger maken, dan zal er van die gunstige omstandigheden vermoedelijk niets dan een herinnering blijven…
Elke grote uitdaging schept grote kansen. We hebben het zeldzame voorrecht ons te kunnen inzetten voor een zaak van mondiaal belang. Om dat te doen moeten onze bevolking, onze bedrijven, onze universiteiten en onze regeringen eendrachtig samenwerken om de klimaatcrisis een halt toe te roepen. We moeten al onze geestelijke vermogens, onze moed, onze vindingrijkheid, ons verstand en onze vastberadenheid mobiliseren om deze crisis het hoofd te bieden. Want vergis je niet: alleen met onze beste krachten zullen we deze crisis overwinnen. Ik ben optimistisch, omdat wij ook in het verleden altijd zijn opgestaan om onze grootste crises te bezweren.
Neem daarom deze dag en de mijlsteen die hij vertegenwoordigt te baat om na te denken over de kwetsbaarheid van onze beschaving en van het mondiale ecosysteem waarvan zij afhangt. Stel je weer in dienst van de taak onze toekomst te redden. Praat met je buren, bel met je wetgever, laat je stem horen. We moeten onmiddellijk actie ondernemen om deze crisis op te lossen. Niet morgen, niet volgende week, niet volgend jaar. Nu.
(vertaling: Ed Mather)
=========================================================================================================================
by Al Gore
Yesterday, for the first time in human history, concentrations of carbon dioxide, the primary global warming pollutant, hit 400 parts per million in our planet’s atmosphere. This number is a reminder that for the last 150 years — and especially over the last several decades — we have been recklessly polluting the protective sheath of atmosphere that surrounds the Earth and protects the conditions that have fostered the flourishing of our civilization. We are altering the composition of our atmosphere at an unprecedented rate. Indeed, every single day we pour an additional 90 million tons of global warming pollution into the sky as if it were an open sewer. As the distinguished climate scientist Jim Hansen has calculated, the accumulated manmade global warming pollution in the atmosphere now traps enough extra heat energy each day to equal the energy that would be released by 400,000 Hiroshima-scale atomic bombs exploding every single day. It’s a big planet — but that is a LOT of energy. And it is having a destructive effect.
Now, more than ever before, we are reaping the consequences of our recklessness. From Superstorm Sandy, which crippled New York City and large areas of New Jersey, to a drought that parched more than half of our nation; from a flood that inundated large swaths of Australia to rising seas affecting millions around the world, the reality of the climate crisis is upon us.
Our food systems, our cities, our people and our very way of life developed within a stable range of climatic conditions on Earth. Without immediate and decisive action, these favorable conditions on Earth could become a memory if we continue to make the climate crisis worse day after day after day.
With any great challenge comes great opportunity. We have the rare privilege to rise to an occasion of global magnitude. To do so, our communities, our businesses, our universities, and our governments need to work in harmony to stop the climate crisis. We must summon the very best of the human spirit and draw on our courage, our ingenuity, our intellect, and our determination to confront this crisis. Make no mistake, this crisis will demand no less than our very best. I am optimistic because we have risen to meet the greatest challenges of our past.
So please, take this day and the milestone it represents to reflect on the fragility of our civilization and and the planetary ecosystem on which it depends. Rededicate yourself to the task of saving our future. Talk to your neighbors, call your legislator, let your voice be heard. We must take immediate action to solve this crisis. Not tomorrow, not next week, not next year. Now.
Bron: Huftington Post
=========================================================================================================================
Merkwaardig toch, als ik dat nog mag toevoegen: terwijl de objectieve feiten alle alarmbellen zouden moeten doen rinkelen, bestaat er bij de overgrote meerderheid der bevolking (om over onze politici maar helemaal te zwijgen) nog altijd geen enkel gevoel van urgentie. Het dansorkest speelt en we maken nog een dansje op de Titanic. (E.M.)
========================================================================================================================
Pas verschenen:
Al Gore, Onze toekomst. Zes krachten die onze wereld veranderen, Spectrum, Houten-Antwerpen, 2013
============================================================================
Geachte heer Mather,
Hierbij reageer ik op uw brief van 24 april jl. U stelt dat Vogelbescherming niet moet zwichten voor de politiek en niet mee moet doen met de waan van de dag. Ik weet niet hoe ik u, na alle informatie die al heeft gelezen, nog duidelijker moet maken dat ondanks alle inzet van ons in de afgelopen jaren de huidige praktijk is dat er honderdduizenden ganzen per jaar worden gedood. Meer of andere inzet is nu niet mogelijk om deze praktijk te veranderen. Natuurlijk kunnen we wachten op een ander politiek klimaat. Maar weet u wanneer de politiek bereid zal zijn om alle ganzen te sparen en de schade aan boeren geheel te vergoeden? Wilt u in die periode tot dat moment (als het er al van gaat komen) dat de huidige praktijk van ganzendoden wordt voortgezet? Ik kan u garanderen dat er tegen die tijd veel meer ganzen dood zullen zijn dan met de uitvoering van het ganzenakkoord en dat schetst ook precies het dilemma waar Vogelbescherming voor stond. Kort gezegd betekent dit: kies je voor heel veel dode ganzen tot in lengte van jaren, of kies je voor kortdurend (een beperkt aantal jaren) ingrijpen waarna ingrijpen niet meer nodig is?
Of boeren in uw of onze ogen nu terecht of onterecht moord en brand schreeuwen, doet niet ter zake. Boeren hebben schade en de overheid vergoedt die schade, maar tot een plafond. Dat is de situatie waar we mee te maken hebben. Al vele jaren proberen we regelingen te verzinnen, bepleiten en te implementeren waardoor alle ganzen ongemoeid gelaten kunnen worden. Maar dat is onvoldoende gelukt en daarom hebben we de situatie zoals die nu is.
Vogelbescherming heeft een Ledenraad als vertegenwoordiging van alle leden. De Ledenraad heeft uitgebreid gediscussieerd over de betrokkenheid van Vogelbescherming bij het ganzenakkoord en heeft ingestemd omdat zij ook zagen dat er geen beter alternatief is voor de komende jaren. Dat is een pittige discussie geweest. En dus zal er geen aanvullende raadpleging van alle leden zijn. Het ganzenakkoord is een feit en wordt momenteel geïmplementeerd. Dit jaar worden ook alle aanvullende maatregelen duidelijk die ervoor moeten zorgen dat de ganzenpopulaties niet verder zullen toenemen. Uiteraard houden we de ontwikkelingen goed in de gaten. Als de uitwerking in strijd is met wat in het akkoord is afgesproken, kan er bijstelling plaatsvinden. Als blijkt dat uitvoering niet conform het akkoord gerealiseerd kan worden, is het mogelijk dat het akkoord wordt opgeheven, maar dat is een uiterste optie.
Ik hoop u hiermee voldoende te informeren.
Met vriendelijke groet, Gerald Derksen
Gerald Derksen
Teamhoofd Servicecentrum
(030) 693 77 75
gerald.derksen@vogelbescherming.nl
Boulevard 12 3707 BM Zeist
Postbus 925 3700 AX Zeist
Telefoon +31 (0)30 693 77 99
Fax +31 (0)30 691 88 44
Passie voor vogels, hart voor natuur!
Geachte heer Derksen,
Uit uw relaas is mij volkomen duidelijk dat Vogelbescherming haar standpunt over het Ganzenakkoord niet meer zal wijzigen. Ik hecht er niettemin aan hier, alvorens tot een conclusie te komen, nog een paar punten aan te stippen:
Ik heb met tal van mensen in binnen- en buitenland over dit ganzenakkoord gesproken. Van enig begrip, laat staan steun ervoor, is mij daarbij nooit iets gebleken. Wel van veel woede en verontwaardiging over het feit dat als gevolg van dit akkoord een half miljoen ganzen in Nederland dreigt te worden vergast. Mijn idee is dus niet om met de armen over elkaar te gaan zitten tot er politiek iets verandert, zoals u suggereert, maar om die verontwaardiging, die zo duidelijk bij veel mensen leeft, gestalte te geven en te bundelen tot een breed gedragen en krachtig protest tegen de grootscheepse vergassing van ganzen in ons land.
Dat de Ledenraad uitgebreid gediscussieerd heeft over de betrokkenheid van Vogelbescherming bij het Ganzenakkoord neem ik graag van u aan. Ik heb echter niet voor niets gevraagd om een raadpleging van alle leden. De Ledenraad wordt niet door de leden gekozen, maar houdt zichzelf door coöptatie in stand en is daarom niet noodzakelijkerwijs een goede afspiegeling van wat er onder de leden leeft. Ik betreur het dat Vogelbescherming niet bereid is de vraag of zij met dit akkoord wel op de goede weg is te toetsen aan wat haar eigen leden daarvan vinden.
De claim van Vogelbescherming dat er met dit akkoord minder ganzen worden vergast of gedood dan zonder wordt nergens door harde cijfers gestaafd. In de toelichting van Vogelbescherming op het akkoord ontbreekt een solide cijfermatige onderbouwing van deze bewering. Vooralsnog lijkt vooral de wens hier de vader van de gedachte. Maar zelfs als uw bewering klopt, dan nog is dit niet het punt waar het eigenlijk om gaat.
Want het Ganzenakkoord dat Vogelbescherming heeft gesloten raakt aan het principe dat vogels niet gedood mogen worden. Dit akkoord, met als uitvloeisel dat een half miljoen ganzen zal worden vergast of anderszins gedood, schendt dat principe. Hoe geloofwaardig denkt Vogelbescherming nog te zijn wanneer zij zegt aan haar principe dat vogels niet mogen worden gedood vast te houden, terwijl zij tegelijkertijd dit akkoord helpt uitvoeren? Die vraag moet u zelf maar beantwoorden.
Ik kom tot mijn conclusie:
Vogelbescherming is vastbesloten het Ganzenakkoord, waardoor een half miljoen ganzen zal worden vergast of anderszins gedood, te blijven uitvoeren. Argumenten hiertegen worden niet meer gewogen. Vogelbescherming is niet bereid dit Ganzenakkoord, dat raakt aan het principe dat vogels niet gedood mogen worden, te toetsen aan wat haar leden daarvan vinden.
Daarmee laat u mij geen andere keuze dan het opzeggen van mijn lidmaatschap. Ik doe dat bij deze.
Gelukkig zijn er in Nederland ook nog organisaties en partijen die in deze kwestie een ander standpunt huldigen dan Vogelbescherming. Zij krijgen voortaan mijn steun.
Met vriendelijke groet,
Ed Mather
ed mather 