Category Teksten

jun 30 2018

De gistzwammen – dat zijn wij

 

Vandaag start ik een nieuwe rubriek: Het citaat van de dag. Telkens wanneer ik in woord of geschrift iets tegenkom wat ik opmerkelijk, prikkelend of de moeite van het overdenken waard vind, zou dat zo maar zijn weg kunnen vinden naar deze rubriek.

Wat je hier vindt, geeft niet noodzakelijkerwijs mijn mening weer, noch betekent citaat van de dag elke dag een nieuw citaat. Misschien wordt het citaat van de dag wel een citaat van de week of van de maand. Wie zal het zeggen. Hangt er maar net van af wat ik tegenkom.

Goed, maar nu het citaat van vandaag:

“… een vloeibaar voorbeeld, (…) een glas wijn. In het glas zit druivensap, waarvan het suikergehalte door gistingsprocessen in alcohol is veranderd. De eencellige organismen zijn wonderlijk effectief. Onvermoeibaar vreten ze alles op wat ze aantreffen en ze vermeerderen zich explosief, tot ze bij een bepaald alcoholgehalte verhongeren en stikken. Maar ze weten niet wat hun te wachten staat. Ze vreten gewoon door.

Blom

Philipp Blom

Tussen die eencellige gistsporen en gewervelde dieren liggen miljoenen jaren evolutie, en toch is hun collectieve gedrag nauwelijks veranderd. Vooral een van die gewervelde dieren, homo sapiens, vreet zich door natuurlijke hulpbronnen heen alsof die onuitputtelijk zijn, sneller dan ooit, vraatzuchtiger dan ooit. Ondanks symbolisch denken, Bach en Shakespeare, ondanks Einstein en Michelangelo demonstreert de mens als collectief niet dat hij evolutionair iets meer geleerd heeft dan de eencelligen. De gistzwammen –  dat zijn wij.”

Philipp Blom, Wat op het spel staat, De Bezige Bij, Amsterdam 2017, p. 21

Veel plezier met dit citaat.

sep 19 2017
Afbeelding

Silent spring?

 

In mijn achtertuintje vliegen de kool- en pimpelmezen af en aan. Vink en groenling laten zich regelmatig zien en inmiddels is ook mijn Scandinavische roodborst weer terug, die zijn winterabonnement op mijn tuintje ieder jaar verlengt.

(Ik houd mijzelf graag voor de gek 😉 )

Alleen de lijsterbessen waaraan de merels zich in voorgaande jaren altijd tegoed deden, hangen nu te verpieteren aan de boom. En, o veeg teken!, een maand of wat geleden kwam kater Bram, die anders nooit een vogel vangt, op vier achtereenvolgende dagen met een zieltogende merel thuis.

Nu is er in mijn tuintje geen merel meer te bekennen. Het Usutu-virus dat merelpopulaties genadeloos uitdunt, heeft kennelijk ook bij ons hard toegeslagen.

Al tientallen jaren word ik elke lenteochtend wakker met melodieuze merelzang. Volgend jaar hopelijk geen silent spring …

Merelzang:

 

lijsterbessentijd

aug 30 2017

Op is op

 

Het kan denk ik geen kwaad er nog eens aan te herinneren dat de meeste natuurlijke hulpbronnen op aarde eindig zijn. En ze raken onherroepelijk op doordat we steeds meer willen produceren en consumeren. Dan heb je om in de huidige behoefte te voorzien al gauw niet 1 keer, maar 1.7 keer de aarde nodig. Met roofbouw tot gevolg waardoor steeds meer natuurlijke rijkdommen verloren gaan. Denk aan de kap van het regenwoud of de overbevissing van onze zeeën.

Ik sta dan ook, anders dan 99% van alle economen, politici, of ondernemers, helemaal niet te juichen wanneer het met “onze” economie weer eens crescendo gaat. Want het idee dat in een in alle opzichten eindige wereld economieën oneindig zouden kunnen blijven groeien, is natuurlijk totaal van de gekke. Ieder kind snapt dat. Alleen onze economen en politici niet.

Dit berichtje op France 24 trof mij bijzonder: op 2 augustus jl. hadden we als mensheid, gerekend vanaf 1 januari, alweer meer natuurlijke hulpbronnen en bestaansmiddelen opgesoupeerd dan de aarde uit zichzelf in een heel jaar kan regenereren. De rest van het jaar leven we dus met z’n allen op de pof. En deze overschrijdingsdatum valt ieder jaar vroeger.

Mercredi 2 août, les être humains auront déjà consommé plus de ressources que ce que la Terre peut leur fournir en un an. L’humanité vivra donc “à crédit” sur Terre jusqu’au 31 décembre 2017.

C’est ce que les écologistes appellent le “jour du dépassement”. Ce mercredi 2 août, l’humanité a déjà consommé toutes les ressources que la Terre peut renouveler en un an et vivra donc “à crédit” jusqu’au 31 décembre.

L’ONG Global Footprint Network, qui calcule cette date en prenant en compte l’empreinte carbone, les ressources consommées pour la pêche, l’élevage, les cultures, la construction et l’utilisation d’eau, rappelle qu’elle arrive tous les ans plus tôt. En 2016, le “jour du dépassement” était intervenu le 3 août. En 1997, il survenait fin septembre.

Dans un communiqué, Global Footprint Network et le WWF dresse un bilan alarmant : “Pour subvenir à nos besoins, nous avons aujourd’hui besoin de l’équivalent de 1,7 planète”, assurent les ONG

(bron: France 24)

Aanbevolen lectuur voor wie wil weten hoe het anders kan:

Jackson, Tim, Welvaart zonder groei, Economie voor een eindige planeet, Van Arkel, Utrecht 2010