De lokroep der Sirenen

De roep dat de samenleving van het slot moet en de terrassen weer open, klinkt steeds luider. Niet alleen horecaondernemers zeggen het, ook veel burgemeesters lijken inmiddels overstag.

Iedereen die dit ook vindt, zou ik toch het volgende willen vragen.

Stel u krijgt kanker. Ik hoop het niet natuurlijk, maar dagelijks krijgen mensen dat te horen. Stel. Zou u dan degene willen zijn tegen wie de artsen moeten zeggen: we kunnen u helaas niet opereren, omdat onze ic’s vol liggen met coronapatiënten?

Niemand wil degene zijn tegen wie dat gezegd wordt.

Dat is de reden dat we koste wat kost moeten voorkomen dat onze ziekenhuizen en ic’s weer volstromen met coronapatiënten en ons zorgstelsel instort. Op dit moment, nu de besmettingscijfers weer oplopen en de piek van de derde golf nog niet is bereikt, is dat toch belangrijker dan dat mensen weer een biertje kunnen drinken op een terras.

Burgemeesters hebben tot taak die boodschap ondubbelzinnig over het voetlicht te brengen, en regels te handhaven. Hoe moeilijk de horeca het ook heeft en hoe lastig dat misschien ook is.

Maar klopt het door horecaondernemers veel gebruikte argument dan niet, dat de mensen die nu ongecontroleerd in parken samendrommen op hun terras veel beter gereguleerd kunnen worden?

Ik vraag het mij af. Park en terras zijn volgens mij geen communicerende vaten. De druk op het park wordt niet automatisch verlicht als terrassen weer opengaan, laat staan dat parken dan vanzelf weer zouden leegstromen. De kans is groot dat het gewoon op nog meer plaatsen druk wordt.

En mensen zitten niet alleen op een terras. Ze moeten er eerst naar toe en daarna (vaak met een flinke slok op, wat het alleen maar erger maakt) ook weer van af. Dat vermeerdert het aantal verkeersbewegingen, en dat is precies wat je niet wilt nu het virus opnieuw om zich heen grijpt.

Luister dus niet naar de zang van de Sirenen. Je hoeft je niet als Odysseus vast te binden aan de mast. Maar blijf gewoon nog even thuis.

Lockdown nu!

 

Nederland stevent af op honderden doden per dag door het coronavirus. In Italië waren het er gisteren 475, in Spanje 117, in Frankrijk 89.

Maar in Nederland komen nog steeds grote aantallen mensen bijeen op plekken waar het virus onbelemmerd zijn gang kan gaan, zoals op markten en in tuincentra. De regering handhaaft niet en de regering anticipeert niet op wat komen gaat met de lockdown die nu nodig is. De regering wacht af, wacht af, wacht af. Maatregelen komen er pas als het te laat is. Dat is het patroon dat zich keer op keer, en ook nu weer, herhaalt.

Heeft een lockdown geen zin omdat je daarmee het virus slechts tijdelijk beheersbaar maakt en er zodra je die opheft alsnog grote epidemieën ontstaan? Dat is het verhaal dat RIVM-baas Jaap van Dissel en in zijn kielzog Mark Rutte ons keer op keer vertellen. Alleen: dat verhaal klopt niet.

Dat het hoogtepunt van de crisis in China en Hongkong inmiddels voorbij is, komt door de lockdown die daar werd afgekondigd. Het is, zegt ook de Italiaanse viroloog Roberto Burioni, de enige manier om het virus in te dammen, want dat lukt alleen wanneer heel de bevolking, behalve voor het doen van noodzakelijke boodschappen of doktersbezoek, thuisblijft.

Maar zijn we dan niet, zodra de lockdown wordt opgeheven, weer terug bij af?

Nee, dat zijn we niet.

Allereerst is de kans groot, zie de Volkskrant van 13 maart jl., dat dit virus een seizoensvirus is dat gedijt bij kil en nat weer en in de zomermaanden door stijgende temperaturen steeds minder besmettelijk wordt, zoals dat ook voor de griep geldt.

En als de lockdown wordt opgeheven, zijn we maanden verder. De Amerikaanse bioloog Carl Bergstrom zegt daarover het volgende:

“Je bent maanden verder. Dan weten we meer over de ziekte en hoe die te beheersen, en we ontwikkelen medicijnen die nu al in ontwikkeling zijn op basis van oude middelen. Dan kunnen we de ziekte beter behandelen. Dat is een. En ten tweede: Als je de epidemie naar een lager niveau kunt terugbrengen, dan kunnen we terug naar de beheersmaatregelen die we hadden kunnen inzetten als we er eerder bij waren geweest. Dan kun je uitgebreid testen en contacten van besmette mensen opsporen en hen isoleren. Dan kun je de sociale onthouding specifiek richten op de mensen die de grootste kans hebben op de ziekte. Dan is de sociale prijs lager. En natuurlijk hebben we over een of anderhalf jaar een vaccin. Dat verandert de situatie.”

Redenen te over lijkt me voor een lockdown nu om de alsmaar oplopende dodenaantallen zo veel mogelijk te beperken en een meltdown van ons zorgstelsel te voorkomen.