Niet alles kan

 

Johan Remkes is oud-minister, Commissaris van de Koning in Noord-Holland en lid van de VVD, een partij waar ik doorgaans niets mee heb. Hij is ook voorzitter van het Adviescollege Stikstofproblematiek. Johan Remkes is geen man die de kool en de geit spaart. Gisteren kwam het > rapport van dit adviescollege uit, en dat liegt er niet om. Vandaag is Johan Remkes een heel klein beetje mijn Held.

Goed zo, Johan!

Afbeelding

Love the ones that are here

 

1

3

4

Don’t Cry For The Horses
Don’t cry for the horses that life has set free.
A million white horses, forever to be.
Don’t cry for the horses now in God’s hands.
As they dance and prance to a heavenly band.

(…)

Don’t cry for the horses, they will be back someday.
When our time has come, they will show us the way.
Do you hear that soft nicker close to your ear?
Don’t cry for the horses, love the ones that are here.

(Brenda Riley-Seymore)

Van Brenda Riley-Seymore had ik nog nooit gehoord. Ik vond haar gedicht Don’t Cry For The Horses (waarvan hier het eerste en het laatste couplet) toevallig op het internet. En ook al gaat het gedicht over paarden, het thematiseert tegelijkertijd natuurlijk ook het verlies van dierbaren, en hoe daarmee om te gaan, in het algemeen.
Verder vind ik het fijn dat de dichteres van mening is dat ook paarden naar de hemel gaan. De Franse filosoof René Descartes (1596-1650) dacht daar, zoals u misschien weet, heel anders over. Die vond dat dieren geen ziel hadden, en dus niet naar de hemel gingen.
Weliswaar heb ik geen idee of er een hemel is, maar zo die al bestaat hoop ik daar toch wel mijn drie katten, Mietsie, Dinkeltje en Daantje, terug te zien. Een hemel zonder dieren vind ik niet gezellig.