Voor deze foto zat ik wel bijna met mijn neus in een koeienvlaai, maar ja dan heb je ook wat 😉
Voor deze foto zat ik wel bijna met mijn neus in een koeienvlaai, maar ja dan heb je ook wat 😉
De natuur is geen Arcadië, geen Hof van Eden, geen idylle: ’t is vreten en gevreten worden. Hier een libelle die tergend langzaam, pootje voor pootje, vleugeltje voor vleugeltje, een levende vlieg oppeuzelt.